آژانس هواپیمایی رادیس پرواز پارس

تئاتر روستاولی، آمیزه ای از فرهنگ و هنر گرجستان

نام مرکز تئاتر دولتی روستاولی (در تفلیس) نامی قابل احترا در گرجستان و خارج آن است. مرکزی که مدت هاست با هنرمندانی سطح بالا و جدیتی بزرگ در کار تئاتر در اوج قرار دارد. بازیگران مستعد و تهیه کنندگان پیشگام دوشادوش یکدیگر در راستای پژوهش، ایده پردازی و تولید آثار مدرن با یکدیگر همکاری می کنند. در خارج از گرجستان، این مرکز به افتخار جوایز بین المللی کسب شده توسط هنرمندانش، به نام تئاتر ستارگان خوانده می شود.

متاثر از شکوفه جوانی و تلاش های خستگی ناپذیر برای تولید محتوا و فرم های جدید تئاتری، بیش از یک قرن است که روستاولی یک مرکزیت هنری و تئاتری در این کشور به حساب می آید. در گذشته و اکنون، رویکرد هنری این ممجموعه بر اساس تولیدات خلاق و اجتماعی بوده است.

در طی سال ها، بهترین نویسندگان و هنرمندان این کشور اجراهای کم نقص و بی نقصی را در تئاتر روستاولی به اجرا برده اند، که هرکدام از تهیه کنندگان این اجراها امضای خود را بر روی تئاتر روستاولی به یادگار گذاشته اند. هر کدام از این اجراها با توجه به معنای اجتماعی خود و روشنی ضمایر به اثر ماندگار تبدیل شده اند.

تاریخچه

بنیان تئاتر روستاولی از سال 1879 توسط کمیته ویژه هنرهای دراماتیک، متشکل از بازیگران و نویسندگان گرجستانی و با یاری برخی شخصیت های فرهنگی و سیاسی شکل گرفت. از آن زمان این مرکز تئاتر دارای تاریخچه ای دراماتیک و همراه با تلاش های شدید برای حفظ آن بوده است. کمی بعد از پایه ریزی این مرکز تئاتر، نمایشی به نام «وطن» به کارگردانی دیوید آریستاوی در تماشاخانه روستاولی به اجرا رفت که خیلی زود به اتفاقی ملّی تبدیل شد.

نمایشی که تماشاگران آن شاهد طراحی صحنه ای متشکل از مجموعه پرچم های ملی بوده و بازیگران آن هنگام صحبت به زبان مادری و اصیلشان جلال گذشته شان را جشن می گرفتند. در همان حال و در میانه اجرا، تماشاگران شروع به دادن شعار هایی میهن پرستانه کردند. این موضوع به سرعت به دلیلی برای نگرانی دولت امپراطوری روسیه تبدیل شد وتقریبا بلافاصله پس از آن روستاولی به مرکزی برای اتفاقات سیاسی جاری آن زمان تبدیل شد.

یکی از چهره های کلیدی تئاتر گذشته گرجستان، نمایشنامه نویسی سیاسی به نام کوت مارجانشویلی است که نمایشنامه های وی اصلاحاتی اجتماعی رقم زد. آخمتلی، یکی دیگر از مفاخر تاریخ تئاتر گرجستان و پیشگام معروف کارگردانی مفهومی، نمایش هایی از قبیل (Fuente Ovejunu (1922، خورشید گرفتگی آنتونوف در گرجستان (1923) و هملت (1925) را مبتنی و با اقتباس از شخصیت های ملی گرجستان، با درامی آرام ولی زبانی برّان به صحنه برد. این کارگردان در سال های بعد کارهای دیگری را به صحنه برد که به آثار تاریخی تئاتر گرجستان تبدیل شدند ولی برای خود او دردسر های بزرگی افریدند. چرا که پیرو این شیوه وی، اتحاد جماهیر شوروی اخمتلی را به عنوان یک ناسیونالیست افراطی و دشمن مردم در سال 1936 اعدام کرد. در آن زمان تعدادی از بازیگران و دیگر کارمندان تئاتر نیز اعدام، مجازات یا تبعید شدند.

اتحاد جماهیر شوروی توسعه کارگردانی مفهومی را به دلیل ابن که این سبک نمایشی گرجستان را به عنوان ملتّی با فرهنگ خاص خود متمایز از اتحاد جماهیر شوروی می دانست (رویکرد جدایی طلبانه داشت) و بسیار فردگرایانه عمل می کرد، سرکوب کرده و این مقوله را تهدیدی برای اصول تئوری مارکسیست می دانست. بنابراین و به همین دلیل در دوران استالین، روستاولی اغلب بیش از یک موزه و نمایشگاه تئاتر، بلکه جایگاهی بود که تولیدات آن نمایانگر مبارزه مردم برای پیشرفت و عدالت و بر پایه رئالیسم سنتی-اجتماعی بودند. در ادامه به علت پیشرفت چشکگیر تئاتر اروپا، دیگر غیر ممکن بود که روستاولی بتواند به دستاوردهای دهه 1920 و 1930 خود ادامه دهد.

اما اگرچه دستگاه دولتی اتحاد جماهیر شوروی بی رحمانه آزادی بیان هنر را سرکوب می کرد، این تئاتر زنده ماند و علی رغم مشکلات در آن دوران دشوار توانست آثاری ارزشمند و ماندگار از خود به جای بگذارد. به دنبال نرمش سیاسی که پس از مرگ استالین در 1953 رخ داد، زندگی در تئاتر شروع به تغییر کرد. پیش نویس این فصل جدید در تاریخ تئاتر، کارگردان توماشویلی بود. تولیدات وی از کشیش اسپانیایی (1954)، چینچراک(1963) وقتی چنین عشقی وجود دارد (1959) و انتیگون (1968)، نوعی حرفه ای گری با طراوت و یک تئاتریکالیته پیچیده و دست ساز برای روستاولی به ارمغان آورد که این پایه ها برای یک فرهنگ کاری متفاوت و رویگردی بسیار مدرن تر ایجاد شده است.

در دهه 1960، نسل جدیدی از کارگردانان برای خود جایگاهی در روستاولی ایجاد کردند. برجسته ترین نماینده این موج جدید رابرت استوروآ بود که تولیدات سیاسی بسیار مهمی به سبک موزیکال ولی با ساختاری روانشناسانه ارائه نمود که باعث معروفیت تئاتر وی در سطح جهان شد.

تولیدات ساطیری و گروتسک استورا از"کوارکواره" (نمایشنامه ای از یک نمایشنامه نویس گرجی به نام کاکابادزه که بر اساس نمایشنامه آرتورو اویی برشت به نگارش درآمده است)، تاثیر عمیقی بر مخاطبان تئاتر آن دوره گذاشت. مخاطبینی که به چنین تمسخرهای گزنده ای از دولت عادت نداشتند.در ادامه وی آثار دیگری مانند دایره گچی قفقازی را به اجرا درآورد و تولیدات او در جشنواره ها و سالن هایی در سرتاسر جهان به نمایش گذاشته شدند.

در دهه 90 روستاوی همچنان به کار خود ادامه می داد. زمانی بسیار چالش برانگیز برای کشورهایی که پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی باید استقلال خود را حفظ می کردند. اجراهایی که سعی در بیان مشکلات اعصار مدرن داشته و به جستجوی روش جدید بیان هنری می پرداختند. استوروا و بازیگرانش شروع به روی آوردن به نمایش های تجربی نمودند که یکی از آنها بر اساس الفبای گرجی ساخته شده بود و نام آن ABC بود.

در طول تاریخ، افرادی که بدنه تئاتر را تشکیل می دهند همواره با خلاقیت گسترده، انرژی زیاد و تنی خستگی ناپذیر و یک کنجکاوی بزرگ در زندگی پیوند خورده اند. هنرمندان روستاولی از زمان تاسیس تا به الان نیز از این قاعده مستثنی نیستند.

رادیس پرواز برای علاقه مندان تورهای با قیمت های مناسب به گرجستان در نظر گرفته است که از لینک زیر می توانید آن ها را خریداری نموده و روزهای خوشی را در تفلیس بگذرانید و در کنار آن تئاتری هم ببینید. درصورتی که برای پیدا کردن تئاتر روستاولی به مشکل برخوردید از لیدر خود راهنمایی بخواهید. لوکیشن دقیق آن نیز در این لینک مشخص شده است.

تورهای تفلیس / تورهای تفلیس+باتومی